Het nieuwe sms'en

Laatst gezien: vandaag om 19:49 ‘Hij heeft het gewoon gelezen en reageert niet!’ Is de standaard regel die mijn vriendinnen zo ongeveer elke week ontvangen. Het moderne flirten: Whatsapp. Vervolgens wordt ik gebombardeerd met berichten dat hij vast even weg is of geen tijd heeft om te reageren. Oké.. dat is misschien waar, ik zet mezelf er toe verder te gaan waar ik mee bezig was. Omdat ik me niet kan bedwingen kijk ik nog toch nog héél even. HIJ IS WÉÉR ONLINE GEWEEST?! Oké dit is te veel frustratie om op whatsapp in te tikken naar mijn vriendinnen. De laptop wordt ingeschakeld en Facebook chat wordt het nieuwe communicatiemiddel. Tot grote frustratie is de desbetreffende jongen getagd in een foto van één of ander meisje wat ik niet ken. Ik typ mijn hele verhaal, laat de foto zien en zo wordt de situatie geanalyseerd. ‘Wat een sukkel’ - ‘Eigenlijk is hij ook niet zo heel leuk’ en  ‘Dat meisje op die foto lijkt echt op een koe’ zijn de reacties die mij er doorheen slepen die avond. Ondertussen is het op Facebook zo gezellig geworden met mijn vriendinnen dat de tentamenstof er ook niet meer in zit. 12 uur besluit ik te gaan slapen, omdat ik de volgende dag al het achtergestelde schoolwerk van die avond moet inhalen. Eenmaal in bed trilt mijn telefoon: ‘Heyhey! Sorry ik had geen tijd vanavond, moest mijn nichtje helpen met het plakken van haar band :-p Heb je zin om morgenavond film te komen kijken?Heb speciaal die ene film voor je gedownload!’  De luxe van Whatsapp: De oorzaak van stress in mijn tentamenweek. 

boodschappen doen

Elke dag zeggen we het weer  ‘Morgen gaan we niet rond deze tijd boodschappen doen’ en elke dag staan we er weer: Vijf uur, Albert Heijn, van Heekplein, Enschede. De ellende begint al als je die ene jongen tegen komt die je niet wilt tegenkomen. Zal je ‘hoi’ zeggen of niet?  Jij kijkt.. hij kijkt.. je doet je mond open, er loopt iemand tussendoor en BAM het moment is weg. Oké.. dan maar naar de groente afdeling om te kijken of er nog een mooie courgette bij ligt. Vanaf de groente afdeling loop ik naar de rijst en vervolgens naar de broodafdeling. En dan gebeurd het... dat genante moment wat je minimaal 2 keer per week overkomt in de supermarkt. Gevolg van het tijdstip waarop ik boodschappen doe en het te kleine gangpad. Op de één of andere manier is mijn tegenligger altijd een man, tussen de 20 en 30. Nog een paar stappen en we passeren elkaar. Ik ga naar rechts.. hij gaat naar rechts.. ik ga naar links.. hij gaat naar links.. we lachen sukkelig.. ik ga naar rechts.. THANK GOD hij blijft staan en met een hoofd zo rood als de tomaat in mijn mandje kom ik bij de broodafdeling aan. Right, ik pak een tijgerbrood, zoek snel mijn vriendin op en ga als een idioot naar de dichtstbijzijnde kassa.